Waarom doe jij wat je doet? Iedere loopbaan is interessant omdat er altijd een duidelijke rode draad in te ontdekken is. Het ontwikkelt zich vaak grillig, maar achteraf is het helemaal logisch. Zo ook de mijne.

Toen ik jong was had ik geen idee wat ik wilde worden. Of in ieder geval geen duidelijk idee, want er was natuurlijk wel een richting. Toen ik nog heel klein en verlegen was, heb ik wel eens geroepen: Dat wil ik ook! Volgens mij was het de eerste keer dat ik serieus genomen werd. Ik was erg jong en vroeg aan een kennis van mijn moeder wat voor werk ze deed, want mijn moeder werkte niet. Dat deze vrouw werkte vond ik eigenlijk al heel erg bijzonder. Ze was maatschappelijk werkster en ik wist niet wat het betekende dus vroeg ik er naar. Toen ze me uitlegde dat ze anderen hielp met het oplossen van hun problemen door met ze te praten, dacht ik: Wow, mensen helpen door met ze te praten, dat leek met fantastisch!

Toen ik wist dat ik net geslaagd was voor het Gymnasium in 1987 was ik me daar niet meer van bewust. Ik weet nog dat ik een gids had met 1001 beroepen uit de bibliotheek en ben daar in gaan lezen tot ik tot iets tegenkwam wat me leuk leek. Daar kwamen twee richtingen uit: Ik twijfelde nog tussen psychologie en de hogere hotelschool. De hogere Hotelschool leek me ook heel erg leuk als ik me voorstelde in vakantiegebieden te kunnen werken en zo de hele wereld te ontdekken. Het werd psychologie want waarom zou je niet naar de universiteit gaan als je dat kan? En het leek me leuk om anderen te kunnen helpen met het oplossen van problemen waar ze mee worstelen.

Tijdens mijn opleiding moest ik weer kiezen. Ik twijfelde weer. Nu tussen klinische psychologie en Arbeid en Organisatie. Het werd Arbeid en Organisatie vanuit het idee dat ik me dan op allerlei terreinen kon bewegen en ontwikkelen en als ik dan toch de wereld wilde verbeteren, waarom dan niet meteen een hele groep door het goed te organiseren? Ik besloot te proberen in allebei de richtingen af te studeren. Dat laatste is niet gelukt, want dan had ik ook twee stages moeten doen en had ik langer moeten studeren. Ik was er wel aan toe om eindelijk eens te gaan werken.

Na mijn opleiding had ik helaas minder te kiezen. Er was in die tijd veel werkeloosheid onder psychologen en dus nam ik eerst alles aan wat ik kon krijgen inclusief administratief en uitzendwerk in het ziekenhuis. Daar kon ik komen omdat ik daar eerder stage had gelopen, maar zelfs dat werk was lastig voor vast te krijgen. Ik ben heel pragmatisch en dus ben ik ook gaan zoeken in een ander het werkveld waar ik stage had gelopen en wel wat extra werkervaring in op wilde doen, namelijk Personeelszaken. Want waar leer je meer over hoe een organisatie is georganiseerd en wat er van belang is voor de medewerkers die er werken dan bij personeelszaken? En ja, dat lukte en zo ben ik uiteindelijk beland in de GGZ. Het was wel een vak apart personeelszaken oftewel HRM. Uiteindelijk heb ik het 12 jaar gedaan. Naast mijn werk nog een master Management en Organisatie gedaan. Daarna was ik wel uitgeleerd in deze richting. Ik wilde graag iets anders, maar wat dan?

Gelukkig mocht ik van mijn werkgever een loopbaantraject volgen, want ik kwam er zelf niet uit. Dat heeft me veel inzichten gegeven over mezelf. Veel van geleerd, maar ook dat ik dacht: Dit werk kan ik ook! Helaas was ik in die tijd niet succesvol in het zelf solliciteren. Ook al weet je wat je wil, dan nog valt het niet altijd mee om ander werk te vinden. Ondertussen wilde ik echt wel weg uit dat werk en dus ben ik gaan zoeken naar andere kansen. Die bood zich aan in de vorm van een regeling met mijn werkgever waardoor ik voor mezelf kon beginnen.

Eigenlijk ben ik mezelf vanaf dat moment pas echt gaan ontwikkelen. Ik ben een opleiding gaan doen om het vak van loopbaanbegeleider echt goed te leren, want als psycholoog heb je een brede kennis, maar ik wilde graag hele praktische tools en wilde weer bijleren. Tegelijkertijd ben ik in contact gekomen met het Talentenspel. Voor mijn eigen ontwikkeling en ter verdieping van mijn vak ben ik daar ook in doorgegaan tot ik gecertificeerd wat om het niet alleen individueel aan te bieden, maar ook aan groepen en jongeren. Het Talentenspel is een andere manier om richting te geven aan je werk en leven.

Na 12 jaar merkte ik dat mijn interesse begon te verschuiven. Bij een opdrachtgever kreeg ik de moeilijkste casussen toegeschoven en ik vond het heerlijk! Hoe moeilijker hoe beter. Dat zette me aan het denken. Wat vond ik zo leuk daaraan? Ik merkte dat de psycholoog in mijn weer wakker was geworden. Ik vond het heerlijk om belemmeringen en trauma’s aan te pakken zodat mijn klanten weer door konden. En uiteraard wilde ik daar ook meer over leren. Hoe kan ik nog makkelijker eventuele belemmeringen, gezondheidsklachten en trauma’s helpen oplossen zodat mijn klanten echt kunnen bereiken wat ze willen bereiken? De oplossing heb ik gevonden in de hypnotherapie.

Ik merk nu dat ik een mooi pakketje kan bieden. Ik kan je helpen de rode draad in jouw leven te vinden. Wie ben je echt? Wat wil je echt? Wat ga je doen? En ik kan je helpen met de vraag hoe je dat kan bereiken. Wat belemmert je nog? Ik help je graag je problemen op te lossen!

Iedereen is uniek, iedereen heeft unieke talenten, en die talenten wijzen je op iets wat jij te doen hebt in de wereld. En als je dat dan weet, hoe kun je dat dan bereiken? Door eerst te dromen over wat je wil bereiken, vervolgens Ja te zeggen tegen die droom. En vervolgens het avontuur aan te gaan.

Gaandeweg komen er altijd mensen op je pad die je helpen en kun je de kansen pakken die zich aandienen, maar je komt ook belemmeringen tegen. Ga het niet uit de weg, ga het aan! Los je belemmeringen op, los je problemen op, en ga voor die droom!

Ik ben in zekere zin de maatschappelijk werker geworden die ik wilde zijn toen ik als klein meisje hoorde dat je problemen kan oplossen door er met mensen over te praten. Het kan echt en ik doe het! Ik ben inmiddels zelfs meer geworden dan alleen de maatschappelijk werker. Door mijn eigen reis, ben ik steeds meer mezelf geworden, en dat lijkt niet meer op de maatschappelijk werkster die mijn droom in mij heeft wakker gemaakt. Mijn droom heeft zijn eigen vorm gekregen. En dat kan jij ook! Formuleer je droom en laat de vorm dan los. Hoe verbaasd zul je zijn als het je stoutste dromen overtreft?

Wit marmeren beeld van Elisabeth Stienstra, een moderne versie van de mythe van de Sabijnse Maagdenroof in slot Assumburg.
Beeld in kasteeltuin Assumburg, Heemkerk

Ieder mens ontwikkelt zich in de loop der jaren, zo ook een loopbaan. Ervaringen en kennis stapelen zich op, maar jouw uniciteit blijft altijd de kern van alles wat je doet.

Miranda van der Endt, Psycholoog voor werk en leven